กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 ชายวัยกลางคนผู้นั้น
ในคาบกิจกรรมโฮมรูม อี้หยางนึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้... ทว่าหลังจากนั้นก็ลืมไปเสียสนิท จนกระทั่งถึงเวลาเลิกเรียนถึงเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ หนิงจือซินก็กลับไปเสียแล้ว
ช่างเถอะ รอวันพรุ่งนี้แล้วกัน
ช่วงเวลาใกล้เลิกเรียน ลั่วลั่วเยว่ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง หลังจากรับสายแล้วก็แสดงท่าทีตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่ออารมณ์ของเธอดีขึ้น รอยยิ้มที่มอบให้อี้หยางก็พลอยมีมากขึ้นตามไปด้วย
อี้หยางเอ่ยถาม "เป็นอะไรไปน่ะ? ดีใจขนาดนั้นเชียว?"
ลั่วลั่วเยว่ยิ้มร่าพลางเอ่ยว่า "ไม่บอกนายหรอก"