กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 สิ่งเย้ายวนใจของเจียงหลีหลี่
ตอนที่อี้หยางมาถึงบ้านของเจียงหลีหลี่ เธอกำลังลากกล่องกระดาษกล่องสุดท้ายเข้ามาในห้องนั่งเล่นพอดี
อี้หยางมองดูกล่องกระดาษที่วางระเกะระกะเต็มพื้น นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ แล้วพูดว่า "พี่ครับ พี่คิดจะทำเองคนเดียวจริงๆ เหรอครับ?"
ในตอนนี้ เวลาที่ไม่มีคนนอก ทั้งสองคนจะเรียกขานกันเป็นพี่สาวน้องชาย ซึ่งเป็นคำขอของเจียงหลีหลี่ พอนานวันเข้า อี้หยางก็คุ้นชินไปเอง
เจียงหลีหลี่ยิ้ม "ก็ยังมีนายอยู่ทั้งคนไม่ใช่เหรอ"
อี้หยางพยักหน้า ก้มลงไปแกะกล่องกระดาษเหล่านั้น พลางพูดต่อว่า "ช่างเถอะครับ... ยังไงผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่แล้ว พี่คอยสั่งการก็พอ เรื่องออกแรงยกของให้เป็นหน้าที่ผมเองครับ"
"แหม เอาอีกแล้วนะ พ่อสุภาพบุรุษตัวน้อย"