กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 เด็กหนุ่มร่ำไห้
อาจเป็นภาพลวงตา เวลาผ่านไปไม่ถึงสองเดือน อี้ชวนดูเหมือนจะตัวสูงขึ้นมาเล็กน้อย กระโดดโลดเต้นจะมาวัดส่วนสูงกับอี้หยางให้ได้ คุณอาสองอี้ซานดุว่าอย่าซน ให้อยู่เงียบๆ แต่อี้ชวนก็ไม่ยอมฟัง ยังคงกระโดดเหยงๆ อยู่ตรงหน้าอี้หยาง ผลสุดท้ายกระโดดไปกระโดดมาเลยโดนฟาดไปหนึ่งตุบ
"เห็นไหมล่ะ บอกให้อยู่เฉยๆ" อี้หยางยืนยิ้มกริ่มอยู่ด้านข้าง
อี้ชวนร้องไห้สะอึกสะอื้น ปาดน้ำตา แต่ก็ยังดื้อรั้นพูดว่า: "ผมสูงขึ้นจริงๆ นะ..."
"อืม ดีแล้ว"
ครอบครัวของอี้ซานพากันมาที่บ้านของอี้หยางจนครบทุกคน คุณย่าทำกับข้าวไว้เต็มโต๊ะรอพวกเขากลับมากิน ระหว่างเดินขึ้นบันได อี้ซานก็เอ่ยถามถึงผลการเรียนช่วงนี้ของอี้หยาง