กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ขอให้พวกเราทุกคนมีอนาคตที่สดใส
วันจันทร์สำหรับนักเรียนแล้วถือเป็นวันที่งัวเงียและอ่อนเพลียยิ่ง แม้จะได้พักผ่อนไปเพียงแค่สองวันในช่วงสุดสัปดาห์ แต่ก็ทำให้พวกนักเรียนเคยชินกับจังหวะชีวิตที่ไม่ต้องเรียนหนังสือไปเสียแล้ว พอถึงวันจันทร์จึงมักจะไม่ค่อยคุ้นชิน ไม่คุ้นชินเอามากๆ... พอสิ้นสุดคาบเรียนที่สามลง นักเรียนในห้องก็นอนฟุบหลับเป็นตายกันไปเกินครึ่งห้องแล้ว