เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 เดี๋ยวจะโชว์ท่าไม้ตายให้ดู!
จางปู่โซ่วเอ่ยขึ้นว่า: "โคตรเร้าใจเลยว่ะ!"
"เร้าใจตรงไหนวะ?"
"ถ้ามีสาวสวยมาตามจีบกูแบบนี้นะ กูยอมใจอ่อนสยบแทบเท้าไปตั้งนานแล้ว"
อี้หยางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์: "มึงไม่ชอบจางเสวี่ยเฟินแล้วเหรอ?"
ใบหน้าของจางปู่โซ่วขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย "จางเสวี่ยเฟินนั่นยกเว้นไว้เว้ย กูเป็นคนรักเดียวใจเดียวนะ"
อี้หยางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา
เรื่องของหม่าซืออวี่ไม่ได้ทำให้จังหวะชีวิตของอี้หยางต้องเสียไปเลยแม้แต่น้อย เขามองว่าตนเองกับหม่าซืออวี่ไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกัน ในอดีตไม่ใช่ ปัจจุบันไม่ใช่ และในอนาคตยิ่งไม่ใช่เข้าไปใหญ่ ดังนั้นกระทั่งความสนใจที่จะเข้าไปติดต่อข้องแวะเขาก็ไม่มีแม้แต่น้อย
พอกลับมาถึงบ้าน คุณย่าก็เอ่ยขึ้นว่า "เมื่อกี้มีคุณครูคนหนึ่งมาหาหลาน ฝากนี่ไว้ให้ย่าเอาให้หลานจ้ะ"