กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ฝึกคัดลายมือตามหัวหน้าฝ่ายวิชาการ
"นายดูสมุดโน้ตของฉันทำไม?"
"ฮะ... ลายมือเธอสวยดี ฉันเลยขอดูเป็นแบบอย่างหน่อย"
สีหน้าของลั่วลั่วเยว่ชะงักค้างไปชั่วครู่ คำตอบของอี้หยางทำให้เธอประหลาดใจ ประหลาดใจอย่างยิ่ง เธอได้รับการชื่นชมจากคนอื่นมาตั้งแต่เล็กจนโตไม่น้อย เช่น เป็นเด็กเรียนดี สวย น่ารัก แต่คำชมเหล่านั้นกว้างเกินไป จึงไม่ได้รู้สึกอะไร ยิ่งเป็นคำชมที่เฉพาะเจาะจง ก็ยิ่งทำให้คนมีความสุข ดังนั้นในเวลานี้ลั่วลั่วเยว่จึงรู้สึกยินดีอยู่บ้าง
แม้จะดีใจ แต่สีหน้าของเธอกลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก เมื่อเห็นอี้หยางจ้องมองดูเธอเขียนหนังสืออย่างจริงจัง ในใจกลับรู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย จึงไม่พูดอะไรต่ออีก หันกลับไปมองกระดานดำตามเดิม