กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 เห็นผีเข้าให้แล้ว
อี้หยางพาลูกพี่ลูกน้องแอบนำมีดไปวางไว้ในจุดที่ไม่ค่อยสะดุดตานัก แล้วพากันเผ่นแน่บออกมา
ครู่ต่อมา พวกเขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนขึ้นมาอีก “มีดมันก็วางอยู่ตรงนี้นี่ไงเล่า?”
“อ้าว? เมื่อกี้ฉันหาตรงนี้แล้วจริงๆ นะ”
“ฮะโธ่ แกตาลายไปเองแน่ๆ ฉันก็เคยเจอเรื่องแบบนี้เหมือนกัน ของอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับมองข้ามไปได้”
“สงสัยจะใช่นั่นแหละ คงจะยุ่งจนมึนหัวไปหมดแล้ว”
อี้หยางจึงค่อยโล่งอก เรื่องนี้ก็เลยกลายเป็นเพียงเรื่องบังเอิญเล็กๆ ที่ถูกลืมเลือนไปอย่างรวดเร็ว
อี้หยางดึงตัวอี้ชวนมาข้างๆ แล้วเอ่ยถาม “น้องชาย การบ้านของแกเขียนเสร็จหรือยัง?”
อี้ชวนชะงักไป ส่ายหน้าดิก “พี่ ปิดเทอมฤดูร้อนเพิ่งจะเริ่มได้ไม่กี่วันเองนะ ผมยังไม่ได้เริ่มเขียนเลยสักนิด”