ตอนที่ 101 ตระกูลหลิ่วจะไม่ตรวจรักษาให้ตระกูลหนิวอีก

ยามตะวันคล้อยต่ำทางทิศประจิม จ้าวหม่านชางอุ้มฝูเป่า ด้านหลังมีจ้าวสุ่ยเซิงและจ้าวเถียนหวาเดินตาม ทั้งสี่คนเหยียบย่างผ่านแสงตะวันรำไรสุดท้ายกลับมาถึงบ้าน

“ท่านแม่ รีบดูเร็วเจ้าค่ะ!” พอฝูเป่าก้าวพ้นประตูรั้วบ้าน ก็ดิ้นลงจากอ้อมอกของท่านพ่อ ก้าวขาสั้น ๆ วิ่งรี่ไปที่หน้าประตูห้องครัว ชี้ไปยังไก่ป่าตัวอ้วนพีในมือของจ้าวเถียนหวาราวกับอวดสมบัติล้ำค่า “ฝูเป่าจับได้เจ้าค่ะ! อ้วนกลมเลย!”

กู้สี่เม่ยกำลังเติมน้ำลงในหม้อ ได้ยินเสียงก็ชะโงกหน้าออกมามอง ดวงตาพลันเปล่งประกายทันใด “ไอ้หยา! ไก่ป่าตัวใหญ่ขนาดนี้เชียวรึ! ฝูเป่าของเรานี่เก่งกาจจริง ๆ ขึ้นเขาไปคราวเดียวกลับได้ของแถมไม่คาดฝันกลับมาด้วย!”