บทที่ 151 - รับเป็นศิษย์

บทที่ 151 - รับเป็นศิษย์

รับเป็นศิษย์หรือ สตรีลึกลับผู้นั้นไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ยังคงนอนนิ่งสงบอยู่ตรงนั้นเช่นเดิม

ภายในเตียงหินสีทองมีไอแสงสีทองลอยละล่องขึ้นมา คอยวนเวียนโอบล้อมรอบกายสตรีลึกลับอย่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก

ดาบใหญ่สีทองที่ลอยคว้างอยู่โดยรอบเป็นระยะๆ ก็พากันส่งเสียงกู่ร้องกังวานของกระบี่ออกมาพร้อมเพรียง คล้ายกำลังเพรียกหาบางสิ่งบางอย่าง

ฉินเจิ้งรู้สึกกลัดกลุ้มใจเล็กน้อย สตรีลึกลับไม่มีการตอบสนองใดๆ อีกทั้งตนเองยังถูกกักขังอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ไม่อาจออกไปข้างนอกได้ จะทำอย่างไรดีเล่า

ในยามที่เบื่อหน่ายไร้สิ่งทำ ฉินเจิ้งจึงนั่งขัดสมาธิลงโดยตรง คิดจะบำเพ็ญเพียรฝึกตน

ทว่าที่นี่ไม่เหมือนกับคลังสมบัติแห่งความโกลาหล ดูเหมือนสิ่งที่เข้ามาจะมีเพียงสติสัมปชัญญะของเขา ไม่ใช่ร่างเนื้อที่แท้จริง ดังนั้นการฝึกฝนจึงไม่เกิดผลอันใด

เมื่อไม่มีสิ่งใดให้ทำ เขาจึงเดินเล่นทอดน่องไปรอบๆ บริเวณโดยตรง