บทที่ 138 - กรงเล็บหมาป่าสวรรค์

บทที่ 138 - กรงเล็บหมาป่าสวรรค์

เฟิงอู๋หยางมองดูห้องหินที่เต็มไปด้วยหมอกควัน สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน ขมวดคิ้วแน่น รีบพุ่งตรงไปยังหน้าประตูเหล็ก คว้าจับบานประตูไว้ ทว่าพอมองลึกเข้าไปในห้องหินที่ราวกับห้วงเหว ด้วยความหวาดกลัวว่าฉินเจิ้งจะพุ่งออกมาลอบสังหารตนกะทันหัน จึงรีบถอยร่นกลับไปชิดผนังพลางเอ่ยขึ้นว่า "มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น เจ้าเด็กฉินเจิ้งนี่กำลังเล่นตุกติกอะไรกันแน่!"

ทันใดนั้น เขาก็แค่นหัวเราะเยาะ ตะโกนเข้าไปด้านในว่า "ฉินเจิ้ง เจ้าคิดว่าสร้างหมอกควันขึ้นมาเพียงเท่านี้ จะสามารถหนีออกไปได้ หรือต้านทานการโจมตีของโซ่ภูตเขาทมิฬได้รึ?"

"ภูตผีวิญญาณไวต่ออุณหภูมิและกลิ่นกายของมนุษย์มากที่สุด ต่อให้อยู่ในความมืดมิด มันก็สามารถหาเจ้าพบในชั่วพริบตาและเข้าจู่โจมเจ้าได้ทันที!"

"เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของเจ้า มันก็แค่เรื่องน่าหัวเราะ ไม่ได้มีประโยชน์อันใดเลยสักนิด!"