บทที่ 75 - สังหารหลี่ว์ถัว

บทที่ 75 - สังหารหลี่ว์ถัว

"แค่กๆ"

ทว่าในจังหวะนั้นเอง หลี่ว์ถัวที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย จู่ๆ กลับไอโขลกออกมาอย่างรุนแรง ก่อนจะเงยใบหน้าที่ถูกทุบตีจนบวมเป่งราวกับหัวหมูขึ้นมา ดวงตาที่บวมปูดจ้องมองไปยังฉินเจิ้ง ในแววตาราวกับมีเปลวไฟลุกโชน ก่อนจะตะโกนด่าทอเสียงดังลั่นว่า "ไอ้บ้าฉินเจิ้ง ไอ้สารเลว ไอ้คนหน้าไหว้หลังหลอก เจ้าถึงกับกล้าพูดว่าข้าไม่ใช่สหายของเจ้า นี่เจ้ารื้อสะพานทิ้งหลังข้ามแม่น้ำชัดๆ ไม่สิ เจ้ามันคนต่ำช้าไร้ยางอาย!"

ต่อมาเขาก็หันไปมองสมาชิกพรรคพยัคฆ์ขาวที่ยืนอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า กล่าวว่า "พวกท่านอย่าได้ไปเชื่อคำพูดของมัน ข้าคือสหายรักของมัน เป็นสหายรักอย่างแน่นอน เป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตาย เป็นความสัมพันธ์แบบที่มันยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องข้าเลยทีเดียว"

"หัวหน้าตึกเฉา หัวหน้าตึกทุกท่าน ลูกพี่ทุกท่าน พวกท่านสามารถฆ่ามันได้เลย แต่ได้โปรดปล่อยตัวข้าไปเถิดนะขอรับ!"