เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 73 - หลี่ว์ถัวถูกจับตัว
ฉินเจิ้งยังคงฝึกซ้อมอยู่ในมิติวิถีสวรรค์ต่อไป แม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์ต่ำต้อย แต่เมื่อมีความช่วยเหลือจากอัตราการไหลของเวลาเร็วกว่าปกติหนึ่งพันเท่าของมิติโกลาหล รวมเข้ากับความขยันหมั่นเพียรของเขา เขาก็สามารถฝึกฝนวิชาอัสนีเก้าชั้นไปจนถึงขั้นสมบูรณ์พร้อมได้เช่นเดียวกัน
เขาจ่ายแต้มคุณธรรมเพิ่มไปอีก 10 แต้ม เพื่อฝึกซ้อมต่อไป
เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปอย่างเงียบเชียบ
ภายในมิติวิถีสวรรค์ ฉินเจิ้งหลั่งหยาดเหงื่อฝึกซ้อมโดยไม่หวั่นเกรงความยากลำบาก
สามกระบวนท่าอย่างผลัก ชน และสับ ถูกนำมาใช้หมุนเวียนสลับกันไปมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝึกซ้อมนับพันครั้ง หมื่นครั้ง และแสนครั้ง โดยไม่คิดถึงความเหน็ดเหนื่อย ไม่คิดถึงความว่างเปล่า และไม่คิดถึงความโดดเดี่ยวอ้างว้าง เขาฝึกฝนเช่นนี้อยู่นานกว่าหนึ่งปี
"ยามที่ผลักออกไป ต้องจินตนาการว่ากลางฝ่ามือมีสายฟ้าอยู่แล้วผลักออกไปอย่างรุนแรง กระบวนท่าชนและสับทั้งสองท่าก็ต้องทำเช่นเดียวกัน เมื่อในใจมีสายฟ้า จึงจะสามารถสำแดงอานุภาพแห่งสายฟ้าออกมาได้!"