บทที่ 57 - สังหารเหอเหยียน

บทที่ 57 - สังหารเหอเหยียน

สตรีผู้นั้นเห็นได้ชัดว่าชะงักลังเลไปครู่หนึ่ง มือเล็กๆ ทั้งสองข้างบิดกุมเข้าหากัน ดูตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง

ทันใดนั้นนางก็เอ่ยตอบกลับมาว่า "ท่านพ่อ เป็นข้าเอง"

นางปลดผ้าคลุมหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าอันเกลี้ยงเกลาดูดีที่น่าเวทนาสะท้อนเข้าสู่สายตา ในดวงตาอันสดใสคู่นั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา

คาดว่าเมื่อได้พบหน้าคนในครอบครัว ร่างกายของนางจึงตื่นเต้นจนสั่นเทาขึ้นมา

"อาเย่ เย่เอ๋อร์ของพ่อ เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย พวกแกมันไอ้สารเลว บังคับให้ลูกสาวของข้าต้องมาทำเรื่องพรรค์นี้ พวกแกมันไร้สิ้นซึ่งมโนธรรมสำนึก ข้าจะสู้ตายกับพวกแก!"

ชายชราโกรธแค้นอย่างหาที่สุดมิได้ เหวี่ยงหมัดพุ่งเข้าชกใส่ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มทันที

"ไอ้แก่หนังเหนียว ที่แท้ก็เป็นแกนี่เอง ก่อนหน้านี้ข้าอุตส่าห์ไว้ชีวิตอันต่ำต้อยของแกแล้วแท้ๆ ถึงกับยังกล้าตามมาหาเรื่องข้าอีก ไปตายเสียเถิด!"