บทที่ 42 - ตัดแขนเจ้าของเรือ

บทที่ 42 - ตัดแขนเจ้าของเรือ

พลันเห็นจากด้านนอกฝูงชน มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่สวมชุดรัดกุมผ่าอก ผมสั้นยุ่งเหยิงราวกับรังสุนัข ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อปลิ้น ซ้ำผิวพรรณยังเหลืองซีดและมีสิวขึ้นเต็มหน้า ก้าวเดินดุจมังกรเยื้องย่างพยัคฆ์เข้ามาหา

ชายวัยกลางคนเดินมาหยุดอยู่ข้างศพของเมิ่งล่าง เมื่อมองดูบุตรชายที่สิ้นไร้ลมหายใจไปแล้ว สีหน้าก็พลันบิดเบี้ยวดุร้ายในพริบตา ก่อนจะหันขวับมามองฉินเจิ้งด้วยสายตาเย็นชาแล้วคำรามลั่น "เป็นเจ้าที่ฆ่าลูกชายของข้าอย่างนั้นหรือ?"

ฉินเจิ้งยิ้มบางกล่าวว่า "ถูกต้อง ลูกชายของเจ้าสมควรตาย แล้วเจ้าจะทำไม!"

"ฮ่าๆ" ชายวัยกลางคนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "เจ้าถึงกับยังกล้าถามข้าอีกว่าจะทำไม ข้าย่อมต้องฆ่าเจ้า แล้วสับศพของเจ้าให้ละเอียดโยนไปเป็นอาหารปลาในทะเลอย่างไรเล่า!"