บทที่ 28 - ทะลวงสู่นักรบแปดดาว

บทที่ 28 - ทะลวงสู่นักรบแปดดาว

เมื่อมองดูฉินเจิ้งที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง ความจริงแล้วภายในใจของม่ออวี่หรานรู้สึกตื้นตันใจอยู่บ้าง

สายตาที่มองไปยังฉินเจิ้งแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงเล็กน้อย

นับตั้งแต่นางลืมตาดูโลกมาจนถึงบัดนี้ นอกจากบิดามารดาแล้ว ก็ไม่เคยมีผู้ใดเต็มใจเอาชีวิตมาเสี่ยงอันตรายเพื่อนางเลยสักคน

แม้นางจะมีรูปโฉมงดงามล้ำเลิศสะท้านเมือง ไม่รู้ว่ามีบุรุษหนุ่มผู้เก่งกาจในเมืองฝูหลงมากเท่าใดที่ปรารถนาจะสยบอยู่แทบเท้าของนาง ทว่านางกลับไม่เคยชายตามองผู้ใดเลย และรู้ดีว่าคนเหล่านั้นเป็นเพียงพวกที่หมายปองในความงามของนางเท่านั้น

แต่ฉินเจิ้งแตกต่างออกไป

ฉินเจิ้งมองนางเป็นสหายอย่างจริงใจ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะต้องการจะตอบแทนบุญคุณ แต่แววตาที่เขามองนางนั้นล้วนเปี่ยมไปด้วยความจริงใจและใสกระจ่างอยู่เสมอ

หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ต่อให้ตนเองจะมีรูปโฉมงดงามเพียงใด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย สิ่งที่เรียกว่าความงามนั้นไม่มีความสำคัญเลยแม้แต่นิดเดียว