บทที่ 26 - ป้อมสิบอสูร

บทที่ 26 - ป้อมสิบอสูร

"พี่ใหญ่ โรงรับจำนำเปิดประตูแล้ว!" ฉินเสี่ยวหลิงเมื่อเห็นว่าโรงจำนำวิญญาณอมตะเปิดประตูทำการแล้ว ก็เอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้นทันที

"ไปกันเถิด!" ฉินเจิ้งกล่าว

ระหว่างทางที่เดินมา เขาก็กำลังคิดอยู่พอดีว่าหากวันนี้โรงจำนำวิญญาณอมตะยังคงปิดทำการอยู่ เขาก็จะเปลี่ยนไปเข้าโรงรับจำนำแห่งอื่นแทน

วันนี้จะต้องนำกระบองเขี้ยวหมาป่าไปจำนำให้จงได้ ต่อให้ต้องถูกกดราคาลงบ้างก็ไม่เป็นไร เพราะในยามนี้ สถานการณ์ของพวกเขาพี่น้องไม่สู้ดีนัก

หากตระกูลสวีและตระกูลเฉินล่วงรู้ว่าผู้นำตระกูลของพวกตนถูกสังหารไปแล้ว เป็นไปได้มากว่าจะต้องส่งคนออกไล่ล่าสังหารพวกเขาพี่น้องอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าพวกมันอาจจะหวาดเกรงในความแข็งแกร่งของเขาจนไม่กล้าลงมือก็ได้เช่นกัน

ทว่าไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็จำเป็นต้องรีบเดินทางออกจากเมืองฝูหลงให้เร็วที่สุด