บทที่ 20 - เข้าพักโรงเตี๊ยม

บทที่ 20 - เข้าพักโรงเตี๊ยม

เมื่อวิ่งแทรกตัวอยู่ท่ามกลางกระแสผู้คนที่สัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย จึงไม่มีผู้ใดทันสังเกตเห็นสองพี่น้องตระกูลฉิน

ฉินเจิ้งพาฉินเสี่ยวหลิงมายังตรอกเปลี่ยวไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง เขานำร่างน้องสาววางลงอย่างระมัดระวัง ประคองให้นางเอนหลังพิงอยู่กับกระสอบป่านที่พองนู้นใบหนึ่ง

จากนั้นเขาก็ล้วงหยิบขวดยากระเบื้องสีขาวใบเล็กออกมาจากห่อผ้าอย่างเบามือ บนขวดยาใบเล็กนั้นยังมีลวดลายดอกไม้สีแดงสลักเอาไว้เป็นดอกๆ

เขาเปิดจุกไม้ของขวดยาออก เทเม็ดยาสีเขียวขนาดเล็กออกมาหนึ่งเม็ด หลังจากป้อนให้น้องสาวกลืนลงไปแล้ว ฉินเจิ้งจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

เม็ดยานี้เป็นท่านปู่จ้าวหมอประจำหมู่บ้านที่ฝากลุงหลิวนำมามอบให้เขาในคืนก่อนออกเดินทาง บอกว่าสามารถใช้สะกดกายาน้ำค้างแข็งของน้องสาวไว้ได้ในยามคับขัน

ทว่ายานี้มีเพียงสามเม็ดเท่านั้น หากใช้หมดแล้วก็หมดเลย ส่วนจะสามารถเดินทางไปถึงเมืองมังกรครามและตามหาหมอเยี่ยนซูพบก่อนที่ยาจะหมดลงหรือไม่นั้น ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้เลย

ดังนั้น เวลาจึงบีบคั้นอย่างยิ่ง

หลังจากป้อนยาให้น้องสาวเสร็จ ฉินเจิ้งก็นั่งลงบำเพ็ญเพียรอยู่ด้านข้างโดยไม่สนใจสิ่งรอบกาย