บทที่ 10 - นักรบสี่ดาว

บทที่ 10 - นักรบสี่ดาว

เมื่อมาถึงลานกว้าง ก็เป็นเวลาที่โจรหลายคนกำลังล้อมลุงหลิวและชาวบ้านเอาไว้พอดี

"เฮ้!"

ฉินเจิ้งพาฉินเสี่ยวหลิงเดินเข้าไปแล้วโยนศีรษะของเหยียนเฟยหลงลงบนพื้น "หัวหน้าค่ายของพวกเจ้าตายแล้ว ค่ายมังกรครามล่มสลายแล้ว หากข้ายังเห็นพวกเจ้าก่อกรรมทำเข็ญอีก ข้าจะเอาชีวิตสุนัขของพวกเจ้าเสีย!"

พวกโจรโดยรอบเมื่อเห็นศีรษะของหัวหน้าค่ายก็ส่งเสียงร้องอุทานด้วยความตื่นตระหนก สีหน้าตกตะลึง รูม่านตาเบิกกว้าง แววตาสั่นระริก

"หัวหน้าค่ายตายแล้ว!"

"เป็นไปได้อย่างไร!"

"เจ้าหนูนี่ถึงกับฆ่าหัวหน้าค่ายได้!"

"รีบหนีเร็ว เจ้าหนูนี่เป็นนักรบสามดาว หากยังไม่หนีพวกเราได้ตายอยู่ที่นี่กันหมดแน่!"

โจรทั้งหมดต่างแตกฮือวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง