กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1162 ภาค –อย่าหนีนะ ชายเกาะผู้หญิง 7
ฉีเล่อเล่อยืนกอดอกสั่งการอยู่ด้านข้าง มองหญิงสาวทั้งสองคนทำงานกันอย่างเหน็ดเหนื่อยหอบหายใจ
“ตรงนั้นน่ะ ตรงนั้น เช็ดให้สะอาดกว่านี้อีกหน่อย”
เธอยังใช้นิ้วลูบพื้นผิวแล้วชูขึ้นมาตรงหน้า เพ่งมองอย่างละเอียดก่อนพูดว่า “ตรงนี้ยังเช็ดไม่สะอาดเลย ยังมีฝุ่นติดอยู่ด้วย”
หวังกุ้ยเซียงพูดไม่ออก ในใจสบถด่าอย่างเดือดดาล
ส่วนหลินเสี่ยวหงคิดอย่างเคียดแค้นว่า รอให้อวี้เฉิงกลับมาก่อนเถอะ เธอจะฟ้องให้หมดเลย!
ถึงจะไม่พอใจแค่ไหน แต่ทั้งสองคนก็ยังต้องทำตามข้อเรียกร้องอันเข้มงวดของฉีเล่อเล่อ จนกระทั่งบ้านสะอาดเอี่ยมอ่อง หน้าต่างใสกระจ่าง
เมื่อฉีเล่อเล่อเห็นทั้งสองกำลังจะนั่งลง เธอก็พูดขึ้นอีกว่า “ป่านนี้แล้ว ยังไม่ไปทำอาหารอีกเหรอ? คิดว่าจะมาอยู่บ้านฉันฟรี ๆ หรือไง? ไม่เห็นหรือว่าพ่อคุณซื้อผักกลับมาแล้ว?”
พ่อเสิ่นอัดอั้นโทสะอยู่เต็มอก