กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1157 ภาค –อย่าหนีนะ ชายเกาะผู้หญิง 2
เสิ่นอวี้เฉิงยิ้มประจบแล้วพูดว่า “เจียเล่อ แม่ผมอายุมากแล้ว ความคิดก็ยังหัวโบราณ คุณอย่าไปถือสาแม่เลยนะ ก็แค่ทำอาหารเอง คุณอดทนเพื่อผมสักหน่อยเถอะ”
เจ้าของร่างเดิมคิดว่าคนตระกูลเสิ่นคงอยู่ได้อีกไม่กี่วัน อดทนอีกสักหน่อยทุกอย่างก็คงผ่านไป
แต่เธออดทนแล้วอดทนเล่า คนตระกูลเสิ่นกลับทำราวกับหยั่งรากอยู่ที่นี่ พักอาศัยต่อไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะกลับ
ต่อมาเจ้าของร่างเดิมจึงพูดตรง ๆ ว่าอยากให้พวกเขากลับบ้านเกิด แม่ของเสิ่นอวี้เฉิงกลับนั่งลงกับพื้น ตบต้นขาพลางร้องไห้โวยวาย
“ครอบครัวฉันแต่งสะใภ้แบบไหนเข้าบ้านกันเนี่ย! พ่อแม่สามีเพิ่งมาอยู่ได้ไม่กี่วันก็คิดจะไล่ออกไปแล้ว ฉันจะไปถามหัวหน้าของเธอที่บริษัทดูซิ ว่าบริษัทกล้าวางใจจ้างคนแบบนี้ทำงานได้ยังไง!”