เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1106 ภาค –ตัวประกอบผู้เลี้ยงลูกชายให้ศัตรู 33
เฝิงเฉิงอันยืนอย่างหมดอาลัยตายอยากอยู่ริมถนน มองดูผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบด้วยความเคียดแค้น
เขาคิดอย่างโกรธแค้นในใจ ทำไมกัน ทำไมทุกคนถึงต้องรังแกเขาด้วย หรือเพราะเห็นว่าเขายากจนอย่างนั้นหรือ
แต่คราวนี้เขาไม่กล้าดื้อดึงอีกต่อไปแล้ว
เมื่อลองคิดดูว่าหากต้องขึ้นศาลต่อสู้คดีกับฉีเล่ออี๋ ตัวเองแทบจะเป็นฝ่ายแพ้อย่างแน่นอน ทั้งยังต้องรับผิดชอบค่าดำเนินคดี และกลายเป็นตัวตลกให้คนอื่นหัวเราะเยาะอีก...
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอัดอั้นตันใจ แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย
ขณะนั้นฉีเล่อเล่อกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น มองดูฉีเจาที่นอนเล่นอยู่ บนพื้นปูเบาะนุ่มเอาไว้ เด็กน้อยพยายามลุกขึ้นยืนเพื่อหัดเดิน แต่พอเพิ่งยันตัวลุกขึ้นนั่งได้ก็ล้มลงไปอีกแล้ว
แม้จะมีเบาะรองอยู่ แต่ดูเหมือนการล้มครั้งนี้จะทำให้เจ็บอยู่บ้าง เด็กน้อยจึงหันมามองฉีเล่อเล่อแล้วเบะปาก