1083

บทที่ 1083 ภาค –ตัวประกอบผู้เลี้ยงลูกชายให้ศัตรู 10

ฉีเล่อเล่อตอบว่า “ไม่เป็นไรค่ะ อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้ว เขาไม่ตายง่าย ๆ หรอก”

หลังจากเดินทางต่อไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

บ้านเรือนในหมู่บ้านล้วนก่อสร้างด้วยอิฐสีแดง ดูแล้วไม่ได้ยากจนอะไรนัก แต่ก็คงเหมือนกับหมู่บ้านอื่น ๆ ที่คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่ออกไปทำงานต่างถิ่น ทำให้บรรยากาศภายในหมู่บ้านดูเงียบเหงา ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่าน

ฉีเล่อเล่ออุ้มลูกชายลงจากรถ “พี่คนขับคะ รบกวนช่วยยกสามีฉันเข้าไปในบ้านด้วยนะคะ แล้วฉันจะจ่ายเงินให้ อู๋หยาง พวกเรากลับถึงบ้านแล้วนะ”

คนขับรถเปิดแผงกั้นท้ายกระบะ ก่อนลากอู๋หยางลงมาพร้อมกับเบาะรองที่ปูไว้ใต้ตัวเขา