กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1022 ภาค –ลูกสาวบ้านคนขายเนื้อ 28
หัวหน้าหมู่บ้านมองฉีเถี่ยหนิวอย่างจนปัญญา “ดูท่าเสี่ยวเล่อก็คงวางแผนไว้แล้ว ตามกฎหมายที่ดินของราชวงศ์ชิ่ง ที่ดินรกร้างสามารถได้รับการยกเว้นค่าเช่าได้มากที่สุดสามปี พอถึงปีที่สี่ก็ต้องเริ่มเก็บค่าเช่าที่ดินแล้ว โดยแต่ละหมู่ต้องเสียภาษีคิดเป็นเงินเทียบเท่าธัญพืชหนึ่งโต่ว เรื่องนี้เจ้าต้องเตรียมตัวไว้ให้ดี อีกทั้งต่อไปจะปล่อยที่ดินทิ้งรกร้างโดยไม่เพาะปลูกไม่ได้ หากไม่มีผู้ใดมารับช่วงต่อก็คงยุ่งยากแน่”
มิเช่นนั้น ที่ดินรกร้างผืนใหญ่ใกล้หมู่บ้านเช่นนี้จะถูกปล่อยว่างมาโดยตลอดได้อย่างไร?
หากสามารถใช้ที่ดินได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ต่อให้ผลผลิตน้อยเพียงใดก็ยังมีคนยินดีลงแรงเพาะปลูกอยู่ดี