เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1008 ภาค – ลูกสาวบ้านคนขายเนื้อ 14
ฉีซานจ้วงปล่อยให้ฉีซื่อจ้วงเป็นคนเข็นรถ อย่างไรเสียตอนนี้ก็เป็นรถเปล่า ไม่ได้หนักหนาเหนื่อยแรงอะไรนัก
ฉีเล่อเล่อกับฉีซานจ้วงเดินอยู่คนละข้างของรถเข็น คอยช่วยจับประคองรถ ส่วนฉีซื่อจ้วงก็เอาแต่พูดไม่หยุด
“โธ่ เล่อเอ๋อร์ รีบปล่อยมือเถิด ถึงแม้พี่สะใภ้ของเจ้าจะใช้น้ำร้อนล้างรถคันนี้ทุกวัน แต่เมื่อเช้าก็เปื้อนคราบมันอีกแล้ว ระวังจะเลอะเสื้อผ้าของเจ้าเอา”
ฉีเล่อเล่อหัวเราะคิกคัก “อืม ข้าเชื่อพี่สี่เจ้าค่ะ”
ครอบครัวของเจ้าของร่างเดิมนับว่าดีมากจริง ๆ แม้พี่ชายทั้งสี่จะเป็นบุรุษร่างกำยำที่ประกอบอาชีพฆ่าหมูขายเนื้อ แต่พวกเขากลับดูแลเอาใจใส่น้องสาวและภรรยาของตนเองอย่างทะนุถนอม
จากตัวอำเภอถึงหมู่บ้านฉีเจียมีระยะทางเพียงสามลี้กว่าเท่านั้น ทั้งสามคนเดินกันอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงสองเค่อก็มองเห็นคนผู้หนึ่งกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน