975

บทที่ 975 ภาค –คุณนายน้อยผู้เห็นแก่เงินสุดชีวิต 27

ตู้สินค้าทั้งสองตู้บรรทุกยารักษาโรคแผนตะวันตกเหมือนกันทั้งหมด หากบอกว่าไม่มีหนอนบ่อนไส้คอยส่งข่าวให้พวกโจร ก็คงไม่มีใครเชื่อ

ฉีเล่อเล่อเพิ่งก้าวขึ้นไปยืนบนหลังคาตู้รถไฟ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างลำพองใจของชายหลายคนดังขึ้น

“ฮ่า ๆ ๆ ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงนี่หว่า หรือว่าเถ้าแก่พวกนี้ไม่มีลูกน้องเหลือแล้ว?”

“นังหนู ไปอยู่ในค่ายกับพวกฉันดีกว่า รับรองว่าจะได้กินดีอยู่ดี ไม่ต้องมาเสี่ยงชีวิตวิ่งตามรถไฟทุกวันแบบนี้หรอก”

ความจริงแล้วพวกโจรก็รู้ดีว่า คนที่กล้าออกมาเผชิญหน้ากับพวกมันในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้เป็นผู้หญิงก็ต้องมีฝีมือไม่ธรรมดา

แต่พวกมันเป็นผู้ชายที่คิดว่าตัวเองมีอาวุธปืนอยู่ในมือ การจัดการคนที่ถือเพียงดาบใหญ่หรือหอกยาวย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย จึงไม่ได้เห็นฉีเล่อเล่ออยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย