966

บทที่ 966 ภาค –คุณนายน้อยผู้เห็นแก่เงินสุดชีวิต 18

อนุภรรยาคนที่สามได้รับส่วนแบ่งเสื้อผ้าประจำปีตามที่กำหนดอยู่แล้ว ส่วนเครื่องประดับนั้น ทุกปีสวีหวยจะมอบให้อนุภรรยาแต่ละคนคนละหลายชิ้น และไม่เคยละเลยเธอเช่นกัน

เพียงแต่หลายปีมานี้ เธอต้องหาหมอมารักษาอาการป่วยของลูกชาย จึงแทบไม่มีเครื่องประดับเหลือเก็บไว้เลย

ฉีเล่อเล่อยิ้มแล้วพูดว่า “ให้แล้วแม่ก็รับไว้เถอะค่ะ ตอนนี้พวกเราไม่ได้ขัดสนเงินทองเสียหน่อย ออกมาเดินเที่ยวทั้งทีก็ต้องสนุกให้เต็มที่สิคะ ถ้าไม่ซื้ออะไรเลยจะมีความหมายอะไร?”

อนุภรรยาคนที่สามเห็นว่าเธอพูดอย่างใจกว้างเช่นนี้ จึงไม่ปฏิเสธอีก

เธอรับถุงเงินมาแล้วยิ้มพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ฉันขอรับน้ำใจของเล่อหนิงไว้แล้วกัน”

หลังจากวุ่นวายกันมาตลอดช่วงเช้า พวกเขาก็ไปร้านอาหารเพื่อรับประทานอาหารมื้อใหญ่กันก่อน จากนั้นจึงเริ่มเดินเที่ยวซื้อของ