940

บทที่ 940 ภาค –ภรรยาเอกผู้ป่วยทางจิตที่ตายก่อนวัยอันควร 19

ชายทั้งสองกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด “อ๊าก...”

พวกเขาล้มลงกับพื้น กอดตัวเองขดงอเป็นกุ้ง

ฉีเล่อเล่อมีสีหน้าเกรี้ยวกราดน่าสะพรึงกลัว

“พ่อฉันบอกว่า มีแต่คนแซ่ฉีเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ได้ นี่มันบ้านของฉัน ทำไมพวกแกถึงขังฉันไว้ข้างนอก? ทำไม? ทำไมถึงขังฉันไว้ข้างนอก? ทำไม? ทำไมกัน......”

ทุกครั้งที่ถามว่าทำไม เธอก็ถีบออกไปหนึ่งครั้ง เสียงถามดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ตามด้วยแรงถีบครั้งแล้วครั้งเล่า จนชายทั้งสองกลิ้งหลุน ๆ ราวกับน้ำเต้ากลิ้งไปกับพื้น ถูกถีบออกไปจนพ้นประตูใหญ่

ทั้งสองเจ็บปวดแทบตาย กว่าจะพอทุเลาลงและตั้งสติได้ ก็เห็นว่าประตูเหล็กบานใหญ่ของลานบ้านตึกแบบตะวันตกหลังเล็กของตระกูลฉีปิดลงแล้ว