825

บทที่ 825 ภาค –สัตว์อสูรบุกรุก - ฉันคือครึ่งอสูร 22

ฉีซินอี๋นึกถึงตอนที่ฉีเล่อเล่อจัดการเธอเมื่อครู่ ความกล้าก็หดหายไปอีกครั้ง

ฉีเล่อเล่อหันไปมองฉีซินอี๋ “เธอคิดจะฆ่าฉันเมื่อไหร่ล่ะ? รีบหน่อยสิ”

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ฉีซินอี๋ “ฉัน...ฉันขี้เกียจสนใจเธอแล้ว!”

เธอกับพี่เสิ่นช่วยกันประคองจางหรูอวี้ โดยมีฉีจื้อหงเดินตามหลัง ทั้งกลุ่มพากันไปโรงพยาบาลอีกครั้ง

ฉีเล่อเล่อมองคนเหล่านั้นจากไปโดยไม่ได้ใส่ใจ เธอนึกถึงภาพฉีเผิงเฟยที่มีเปลวไฟลุกท่วมทั้งร่างคุกเข่าร้องขอชีวิตในวันนั้นขึ้นมาอีกครั้ง

“พี่ใหญ่ ปล่อยผมไปเถอะ ผมไม่กล้าทำอีกแล้ว ผมเจ็บเหลือเกิน พี่ปล่อยผมไปเถอะ...”

ตอนนั้นฉีเล่อเล่อพูดเพียงประโยคเดียวว่า “ใช่แล้ว การถูกเผาทั้งเป็นมันเจ็บปวดมากจริง ๆ แต่ว่าตอนที่นายวางแผนเล่นงานฉีเสี่ยวเล่อ นายเคยคิดบ้างไหมว่าเธอก็เจ็บเป็นเหมือนกัน?”