800

บทที่ 800 ภาค –เมื่อกลายเป็นเด็กกำพร้า เธอก็จัดการทุกคนจนกระเด็น 30

ผู้คนรอบข้างต่างส่งเสียงฮือฮา หลายพันหยวนเชียวหรือ?

ครอบครัวธรรมดาทั่วไปทำงานทั้งปียังหาเงินได้ไม่ถึงขนาดนั้นเลยกระมัง?

ใจกว้างถึงเพียงนี้เชียว?

สองอาหลานคู่นี้ร่ำรวยขนาดนั้นเลยหรือ?

ฉีเล่อเล่อพูดต่อว่า “แต่นี่เป็นเงินเก็บทั้งหมดที่ฉันกับอาสะสมมาตลอดสิบกว่าปี ถ้าพวกคุณเอาไปแล้ว ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งมาอีกนะคะ เพราะต่อให้มาก็ไม่มีเงินเหลือให้แล้วแม้แต่หยวนเดียว”

ฉีกั๋วฟู่ถอนหายใจอย่างโล่งอก “วางใจเถอะเสี่ยวเล่อ อาจะดูแลปู่กับย่าของเธอเอง ไม่ให้พวกเขามารบกวนเธอบ่อย ๆ หรอก”

ไม่ให้มาบ่อย ๆ ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มาอีก

ต่อไปค่อยแวะมาขอเงินเป็นครั้งคราว ชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวเขาก็จะดีขึ้นไม่ใช่หรือ?

ผู้คนรอบข้างมองฉีเล่อเล่อราวกับมองคนปัญญาอ่อน