787

บทที่ 787 ภาค –เมื่อกลายเป็นเด็กกำพร้า เธอก็จัดการทุกคนจนกระเด็น 17

ฉีกั๋วหมิ่นยิ้มออกมาโดยไม่เผยพิรุธใด ๆ บนใบหน้า “อาเล็กก็แค่มาเยี่ยมเธอเท่านั้น จะมีธุระอะไรได้ล่ะ? เด็กตัวเล็ก ๆ อย่างเธอกลับรู้จักเป็นห่วงเรื่องของผู้ใหญ่เสียแล้ว เดี๋ยวก็ล็อกประตูบ้านให้ดีนะ อาเล็กจะกลับแล้ว”

ฉีเล่อเล่อยิ้มพลางกล่าวว่า “เมื่อกี้ปู่มาขอยืมเสบียง แต่ฉันไม่ให้ อาเล็กไม่ได้ถูกพวกเขาส่งมาขอเสบียงหรอกเหรอคะ? ถ้าดูจากนิสัยของพวกเขาแล้ว ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นเลยนะ”

แววตาของฉีกั๋วหมิ่นไหววูบเล็กน้อย แต่สีหน้ายังคงสงบนิ่งเช่นเดิม

“เปล่าหรอก พวกเขารู้อยู่แล้วว่าเธอไม่ให้ จะยังให้อาเล็กมาขออีกทำไม? เธออย่าคิดมากเลย เก็บรักษาข้าวของของตัวเองให้ดี แล้วเติบโตขึ้นอย่างปลอดภัยก็พอ อาเล็กไม่มีความสามารถ ปกป้องเธอไม่ได้ รออาเล็กแต่งงานออกเรือนไปก็คงดีขึ้นเอง”