เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 773 ภาค –เมื่อกลายเป็นเด็กกำพร้า เธอก็จัดการทุกคนจนกระเด็น 3
เมื่อเกวียนวัวมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน ผู้โดยสารบนเกวียนต่างทยอยลงมาและพากันทักทายฉีกั๋วเฉียง “กั๋วเฉียง ว่าง ๆ ก็แวะไปนั่งเล่นที่บ้านบ้างนะ”
ฉีกั๋วเฉียงตอบรับทีละคนด้วยรอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้า
ฉีเล่อเล่อกางแขนออกขอให้ฉีกั๋วเฉียงอุ้ม “พ่อคะ เสี่ยวเล่อคลื่นไส้จะอาเจียนแล้ว อยากให้พ่ออุ้มกลับบ้านค่ะ”
หลินชุ่ยฮวาตวาดขึ้นทันที “เสี่ยวเล่อ ทำไมไม่รู้จักโตเสียที? ตัวโตขนาดนี้แล้วก็เดินเองสิ”
ฉีกั๋วเฉียงฝืนระงับอารมณ์เอาไว้ “ไม่เป็นไร ๆ พ่ออุ้มเอง”
ฉีเล่อเล่อซบอยู่บนตัวฉีกั๋วเฉียงขณะที่เขาอุ้มเธอ มือเล็ก ๆ ลูบผมสั้นเกรียนของเขาไม่หยุด “พ่อคะ ตอผมของพ่อแข็งจังเลย ฮ่า ๆ ๆ ทิ่มมือด้วย”
ฉีกั๋วเฉียงหัวเราะหึเบา ๆ “อย่าซนสิ”
สีหน้าของเขาซับซ้อน ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา