กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 739 ภาค –ฮูหยินซื่อจื่อเป็นดาวหายนะ 23
“แต่ก่อนที่เสิ่นหมิงซิ่วจะออกเรือน ก็ให้นางป่วยอยู่อย่างนั้นไปก่อนแล้วกัน อีกตั้งสี่ปีกว่านางจะแต่งงาน ฉันไม่อยากรับมือกับนางทุกวันหรอกนะ”
ฉีเล่อเล่อหยิบเข็มเงินออกมา แล้วปักลงบนจุดชีพจรของเสิ่นหมิงซิ่วทีละเล่ม จากนั้นก็พาทุกคนออกไป
อาเธอร์ลินดึงทึ้งเส้นผมของตนอย่างหงุดหงิด “ทำไมผมต้องมีสีผมกับสีผิวแบบนี้ด้วยนะ? ความจริงผิวขาวอมเหลืองนิด ๆ ก็ดูดีเหมือนกัน อีกอย่าง ผมก็ชอบดวงตาสีดำของชาวตะวันออกมากด้วย”
ฉีเล่อเล่อไม่สนใจเขา
ไม่ใช่ว่านางไม่มีวิธีให้อาเธอร์ลินอยู่ข้างกาย เพียงแต่เมื่อเทียบกับการเก็บเขาไว้ใกล้ตัว การปล่อยเขาออกไปข้างนอกกลับคุ้มค่ากว่ามาก