เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 737 ภาค –ฮูหยินซื่อจื่อเป็นดาวหายนะ 21
หมอหลวงหูก้มหน้าลงเล็กน้อย จ้องมองอาหารตรงหน้าตนเอง ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่กล้าขยับตะเกียบ
ทว่าจู่ ๆ ก็ได้ยินฮ่องเต้มีรับสั่งว่า “ยกปลากะพงนึ่งจานนั้นไปให้เซียงจู่อันหนิง”
ฉีเล่อเล่อเห็นว่าปลากะพงจานนั้นมีเพียงขันทีชิมพระกระยาหารที่คีบไปทดลองชิมเล็กน้อย ส่วนในจานของฮ่องเต้ก็มีเนื้อส่วนท้องปลาอยู่ชิ้นหนึ่ง นางจึงไม่เกรงใจอีกต่อไป เริ่มลงมือรับประทานทันที
ในเมืองหลวงแห่งนี้ การจะได้กินปลากะพงสดใหม่ถึงเพียงนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ต้องสิ้นเปลืองทั้งกำลังคนและทรัพยากรจำนวนมาก จึงจะสามารถรักษาความสดของปลาไว้ได้จนขนส่งมาถึงเมืองหลวง
เวลานี้ฉีเล่อเล่อรับประทานอาหารด้วยกิริยาสง่างาม แต่ปริมาณอาหารที่นางกินกลับไม่น้อยเลย
ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเห็นนางรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย พระองค์เองก็ทรงเสวยมากขึ้นกว่าปกติด้วย
ภายหลังหมอหลวงหูก็เริ่มผ่อนคลายและกล้ารับประทานอาหารไปหลายคำ