เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 730 ภาค –ฮูหยินซื่อจื่อเป็นดาวหายนะ 14
บรรดาขุนนางต่างหันมองหน้ากันไปมา ตอนที่ฉีเล่อเล่อพาคนนำเงินไปชำระหนี้อย่างเอิกเกริก พวกเขาก็รู้สึกแล้วว่าจะต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงพยายามทุกวิถีทางที่จะลดผลกระทบจากเรื่องดังกล่าว หวังว่าข่าวจะไม่แพร่ไปถึงพระกรรณของฮ่องเต้ หรืออย่างน้อยก็อย่าให้กลายเป็นเรื่องครึกโครมมากนัก
แต่คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายเรื่องนี้ก็ยังถูกผู้ตรวจการจี้ผู้มีฝีปากจัดจ้านนำมาโจมตีกลางท้องพระโรงจนได้
ขุนนางเหล่านั้นทยอยก้าวออกมาทีละคน ต่างร่ำไห้น้ำตานองหน้า พรรณนาว่าจวนของตนใช้ชีวิตยากลำบากเพียงใด และพวกเขารู้สึกละอายใจมากเพียงไหนที่ไม่สามารถชำระหนี้ให้คลังหลวงได้
แต่ละคนกล่าวเสียซาบซึ้งสะเทือนฟ้าดิน ราวกับพวกเขาล้วนเป็นคนดีมีคุณธรรมกันทั้งนั้น