กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 724 ภาค –ฮูหยินซื่อจื่อเป็นดาวหายนะ 8
ขณะนั้นเอง เสียงแหลมเล็กของสตรีผู้หนึ่งก็ดังมาจากด้านนอก “นังคนแซ่ฉี ใครอนุญาตให้เจ้ามาแตะต้องบ่าวติดตามสินเดิมของท่านแม่ข้า?”
ฉีเล่อเล่อหันไปมองเสิ่นหมิงซิ่วที่ถูกคนหามเข้ามา ดวงตาของนางฉายแววขบขัน
“คุณหนูใหญ่เป็นอะไรไปหรือ? ระวังดูแลตัวเองให้ดีหน่อยนะ จวนอันผิงโหวของพวกเราก็ตกต่ำมากพออยู่แล้ว หากต่อไปขาของเจ้าเกิดพิการขึ้นมาอีก เกรงว่าคราวนี้คงออกเรือนได้ยากจริง ๆ”
เสิ่นหมิงซิ่วเห็นใบหน้าไร้เดียงสาของฉีเล่อเล่อก็โกรธจนแทบคลั่ง
นางนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หญิงรับใช้สูงวัยช่วยกันหามมา ก่อนพยายามยกตัวครึ่งหนึ่งขึ้นอย่างสุดแรง
“เจ้ายังมีหน้ามาพูดอีกหรือ? เหตุใดขาของข้าถึงหัก เจ้าไม่ใช่คนที่รู้ดีที่สุดหรอกหรือ?”