กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 707 ภาค –แม่เลี้ยงเดี่ยวผู้สิ้นหวัง 22
แม่ตู้เชิดหน้าขึ้นด้วยท่าทางหยิ่งผยอง ก่อนเดินเข้าห้องไปเริ่มเก็บข้าวของ “ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปกันเถอะ ถ้าอยู่ที่นั่นได้ พวกเราก็อยู่เลย ไม่ต้องกลับมาอีก”
......
หลายวันต่อมา สองสามีภรรยาสูงวัยตระกูลตู้ก็มายืนอยู่หน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์
ขณะนั้นฉีเล่อเล่อกำลังเดินซื้อของอยู่ เมื่อได้รับรายงานจากหุ่นยนต์ตัวจิ๋วที่บ้าน ร่างของเธอก็หายวับไปจากบริเวณที่ไม่มีกล้องวงจรปิดจับภาพ
สองสามีภรรยายังไม่ทันยื่นมือไปเคาะประตู ประตูใหญ่ก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบ ทำเอาทั้งคู่สะดุ้งตกใจ
ทั้งสองมองประตูที่เปิดออกโดยไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ก่อนหันมาสบตากัน
พ่อตู้พูดขึ้นว่า “นี่... นี่เป็นประตูอัตโนมัติเหรอ? แบบที่กดปุ่มจากในบ้านแล้วประตูก็เปิดออกน่ะ?”