เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 684 ภาค –เสียงในใจมรณะ 32
ในใจของหมี่ซื่อยังคิดว่าอาจเป็นเพราะตนได้ยินผิดไป หรือไม่ก็เป็นเรื่องล้อเล่นของใครบางคน แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังวิ่งออกไปด้วยหัวใจที่เปี่ยมความหวัง
ทันทีที่วิ่งออกมาถึงด้านนอก หมี่ซื่อก็ชะงักงัน
บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งแต่งกายอย่างขุนนางฝ่ายทหาร ยืนอยู่กับหญิงสูงวัยคนหนึ่ง ทั้งสองอุ้มเด็กเล็กอายุราวหนึ่งขวบไว้คนละคน และกำลังส่งยิ้มมาทางนาง
หมี่ซื่อยกมือปิดปากอย่างไม่อยากเชื่อสายตา น้ำตาไหลรินลงมาไม่ขาดสาย
ดวงตาและคิ้วอันงดงามของเด็กชายมีส่วนคล้ายคลึงกับสามีของนางอยู่หลายส่วน ส่วนเด็กหญิงที่มีดวงตากลมโตคู่นั้น เมื่อมองมายังนางก็ราวกับนางกำลังมองเงาสะท้อนของตนเองในน้ำ
ฉีเป่ายื่นมือน้อย ๆ ไปคว้าตัวฉีเล่อเล่อ “พี่?”
ฉีเล่อเล่อชี้ไปทางหมี่ซื่อ “เรียกแม่”
ฉีเป่าวัยหนึ่งขวบมองหมี่ซื่ออย่างประหลาดใจ ก่อนหันกลับมามองฉีเล่อเล่อ “แม่ ไม่”
กล่าวพลางส่ายหน้าไปด้วย