เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 614 ภาค –ลูกชายอนุไม่ใช่คน 23
เซิ่งฉี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ขณะทอดพระเนตรใบหน้าขาวนวลอมชมพูของฉีเล่อเล่อ ใต้คิ้วเรียวยาวโค้งงามเป็นดวงตาคู่ใหญ่สุกสว่าง หางตาเรียวยาวเล็กน้อย ริมฝีปากแดงระเรื่อเจือสีชมพูอ่อนราวกับทาชาดแต้มปาก
พระองค์ทรงถอนพระทัยอยู่ในพระทัยอีกครั้ง นี่มันเด็กสาวชัด ๆ เหตุใดถึงกลายเป็นเด็กหนุ่มไปได้เล่า?
เซิ่งฉี่ทรงเบือนพระพักตร์หนี ก่อนเสด็จไปยังโต๊ะทรงพระอักษร หยิบฎีกาปึกหนึ่งกลับมา
“คราวนี้เจิ้นมีเรื่องจะถามเจ้าจริง ๆ ไม่ได้จงใจหาเหตุผลเรียกเจ้ามา เวลานี้ทางใต้ประสบอุทกภัยอย่างหนัก เจ้าลองอ่านฎีกาเหล่านี้ดูว่ามีวิธีแก้ไขที่ดีบ้างหรือไม่?”
ฉีเล่อเล่อไม่ได้ยื่นมือไปรับ “ฝ่าบาท พระองค์ก็ทรงทราบว่าแม่ทัพฉีไม่เพียงเป็นพ่อเลี้ยงของกระหม่อม แต่ยังเป็นอาจารย์ของกระหม่อมด้วย อันที่จริงเรื่องแผนการแก้ปัญหาเหล่านี้ เขาเชี่ยวชาญยิ่งกว่ากระหม่อมเสียอีกพ่ะย่ะค่ะ”