เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 610 ภาค –ลูกชายอนุไม่ใช่คน 19
รถม้าเคลื่อนตัวไปข้างหน้าพร้อมเสียงล้อบดถนนดังครืดคราด ภายในรถมีเสียงหัวเราะสดใสของเจ้าอ้วนน้อยดังขึ้น
“น้องฉีเอ๋ย รู้ทันแล้วก็ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาหรอก! เจ้ารักษาคนทั้งทีก็ต้องรักษาให้หายขาดสิ จะทิ้งคนไข้แล้วหนีไปเองได้อย่างไร? อีกอย่าง เจ้าเคยบอกไว้ไม่ใช่หรือว่าข้าต้องติดตามเจ้าไปอีกนาน?”
ฉีเล่อเล่อส่งเสียงฮึ ไม่คิดจะต่อปากต่อคำด้วย
นางคิดในใจว่า ตอนนั้นก็แค่อยากหาที่อยู่สบาย ๆ ให้ตัวเองเท่านั้น
คนมีเงินนี่ใช้ชีวิตสุขสบายเสียจริง
หลายวันที่ผ่านมา นายท่านถังจัดบ่าวชายมาคอยปรนนิบัตินางถึงสองคน แทบจะเหลือเพียงป้อนข้าวป้อนน้ำใส่ปากให้นางเท่านั้น
เมื่อมาถึงบ้าน นายท่านถังก็มีคนช่วยประคองลงจากรถม้าคันที่ตามมาด้านหลัง
ซิ่วไฉอู๋ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงรีบกลับจากสำนักศึกษาที่อยู่ข้างบ้าน