กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 607 ภาค –ลูกชายอนุไม่ใช่คน 16
คนที่ตบไหล่นางเป็นเด็กชายร่างอ้วนตัวน้อย ใบหน้ากลมป้อมมีแก้มยุ้ย เพียงแต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับเหล่เข้าหากัน
เด็กอ้วนลดเสียงลงทันที “เจ้าหน้าตางดงามถึงเพียงนี้ จะเป็นเด็กชายได้อย่างไรกัน? ขอโทษด้วย ข้าผิดเอง”
ฉีเล่อเล่อส่งเสียงฮึ แม้เมื่อครู่เจ้าเด็กนี่จะเสียมารยาทไปหน่อย แต่พอได้ยินเขาชมว่านางหน้าตาดี ก็รู้สึกว่าเจ้าตัวน้อยนี่น่ารักอยู่บ้างเหมือนกัน
เด็กชายอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หัวเราะคิกคักแล้วกล่าวว่า “สหายท่านนี้ เจ้าไม่รู้หรอกหรือ? เจ้าอ้วนนี่มีฉายาว่าตาเหล่ ดวงตาของเขามีปัญหาอยู่แล้ว เจ้าก็ไม่ได้พูดผิดหรอก”