เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 597 ภาค –ลูกชายอนุไม่ใช่คน 6
เวลานั้นมีขุนนางเลิกงานออกจากที่ทำการราชการเป็นจำนวนมาก เมื่อเหล่าบัณฑิตหนุ่มผู้มีความสามารถได้ยินคำพูดของสองผู้เฒ่า ดวงตาของแต่ละคนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
คนเจ้าเล่ห์เหล่านี้ต่างหาเหตุผลแยกตัวไปยืนอยู่ห่าง ๆ ตั้งใจจะแอบฟังข่าวคราวสักหน่อย
ในหัวของฉีอันหงพลันมีเสียงดังอื้ออึง
ถึงแม้ในใจจะไม่อยากยอมรับขอทานชราทั้งสองคน แต่เสียงนั้นเป็นเสียงของบิดาเขาอย่างแน่นอน และเขาก็ไม่กล้าไม่ยอมรับบิดามารดาของตน
ทุกราชวงศ์ล้วนปกครองแผ่นดินโดยยึดหลักความกตัญญู ตั้งแต่ฮ่องเต้ลงมาจนถึงขุนนางและราษฎรทั่วไป มีผู้ใดบ้างกล้าไม่ให้ความสำคัญกับความกตัญญู?
เขาจึงลดเสียงลงแล้วกล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านมาที่นี่ได้อย่างไร? แล้วเหตุใดถึงมีสภาพเช่นนี้? รีบตามข้ากลับจวนก่อนเถอะ”
จากนั้นเขาหันไปยิ้มให้คนรอบข้าง “ที่บ้านมีเรื่องเร่งด่วน ข้าขอตัวกลับก่อน”