กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 ภาค –เธอมองเขาเพียงครั้งเดียว 9
เกาเหยาจับแขนเขาแล้วหยิกแรง ๆ ทีหนึ่ง “อาหาง นายต้องว่านอนสอนง่ายหน่อยนะ ไม่อย่างนั้นพ่อฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่”
สีหน้าของฟู่อวี่หางบิดเบี้ยวไปชั่วครู่ ก่อนรีบเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม “วางใจเถอะเหยาเหยา ชีวิตนี้ฉันตกอยู่ในกำมือเธอแล้ว ยังไงก็ต้องฟังเธอทุกอย่างอยู่แล้ว ส่วนเรื่องเงิน……”
เกาเหยาหัวเราะเย็นชา “นายไม่ต้องยุ่ง เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการ เอาเบอร์โทร ที่อยู่ แล้วก็ข้อมูลของเธอมาให้ฉัน ฉันจะคุยกับเธอเอง”
ฟู่อวี่หางมองสีหน้ามืดครึ้มของเธอแล้วรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย
เกาเหยาไม่เพียงหน้าตาคล้ายเลขาเกา แม้แต่สีหน้าและนิสัยก็ยังเหมือนกัน
สิ่งเดียวที่ไม่เหมือนคือสติปัญญา