เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 499 โลกที่ยี่สิบแปด: เธอมองเขาเพียงครั้งเดียว
(ผู้ที่ไม่ชอบกลิ่นอายคู่พระนางสามารถข้ามช่วงครึ่งแรกไปได้ ฮี่ ๆ ขออธิบายสักหน่อยว่าทำไมถึงเขียนคู่พระนาง พอเขียนแต่ละภพต่อกันมาเรื่อย ๆ ผู้เขียนก็อดอินตามไม่ได้ บางครั้งถึงกับรู้สึกว่าตัวเองก็เหงาไปด้วย...)
สายลมหอมอ่อน ๆ พัดผ่าน ความตึงเครียดในพระทัยของเซิ่งเฉียนพลันคลายลง
“คุณหนูใหญ่ ข้าไม่ได้แต่งตั้งฮองเฮา ไม่ได้รับพระสนม ข้ารักษาสัญญาหนึ่งปีและรอเจ้ามาตลอด...”
เสียงสตรีอ่อนโยนดังขึ้นเบา ๆ “เพราะอย่างนั้น อาเฉียน ข้าจึงมาตามนัดแล้ว”
ม่านโปร่งบางซ้อนชั้นบดบังร่างของทั้งสอง จุมพิตกลางอากาศขณะเหาะลอยทำให้พระวรกายของพระองค์สั่นสะท้าน
ขอเพียงมีนางอยู่ โลกนี้ก็ไม่มีสิ่งใดให้หวาดกลัวอีก
จนกระทั่งจุมพิตกันเสียจนหอบหายใจ ทั้งสองจึงค่อย ๆ ร่อนลงภายในจวนกั๋วกงหญิง