กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474 ภาค – ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 10
จ้าวหว่านทั้งเจ็บปวดและสิ้นหวัง นางร้องไห้ตะโกนเสียงดัง “ฉีเย่า เจ้าต้องการอะไรกันแน่? เจ้าทำให้ข้าตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ยังไม่พออีกหรือ? ข้าตาย ข้าตายก็ยังไม่ได้หรืออย่างไร?”
ฉีเล่อเล่อนั่งลงอย่างเอื่อยเฉื่อย “อ้อ เช่นนั้นเจ้าก็เล่ามาสิว่าเคยทำเรื่องอะไรไว้บ้าง จะให้ข้าปล่อยเจ้าไปนั้นเป็นไปไม่ได้ ต้องดูว่าเจ้าทำเรื่องชั่วไว้มากเพียงใด เรื่องนี้จะเป็นตัวตัดสินว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าใด”
ยามนี้อนุจ้าวเพียงอยากตายให้พ้น ๆ จึงพูดทุกอย่างออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง ทั้งยังรับเรื่องทั้งหมดไว้กับตัวเอง