กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 439 โลกที่ยี่สิบหก ภาค – สาวบอบบางคลั่งรักลงชนบทแล้ว 1
ฉีเล่อเล่อค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายในห้องยังมีกลิ่นฝุ่นเก่าหลงเหลืออยู่เล็กน้อย
เธอยื่นมือลูบที่นอนแข็งกระด้างใต้ตัว ก่อนจะนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง จากความสุขสบายระดับสูงสุดในชาติก่อน กลับต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ในตอนนี้ อยากร้องไห้เหลือเกิน จะมีใครเข้าใจบ้างไหม?
เสียงดังแกร๊กขึ้นครั้งหนึ่งเมื่อมีคนดึงเชือกเปิดไฟ ภายในห้องพลันสว่างขึ้น ฉีเล่อเล่อหันไปมองต้นเสียง เห็นหญิงวัยกลางคนที่ผมเริ่มแซมขาวยืนอยู่ตรงประตู ในมือถือของบางอย่าง ขณะเดินเข้ามาก็พูดด้วยความเป็นห่วง “เสี่ยวเล่อ ตื่นแล้วก็ลุกมากินข้าวสักหน่อยเถอะ อย่าปล่อยให้ตัวเองหิวจนแย่เลย”