กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 ภาค –ชายสารเลวสมัครใจออกจากบ้านมือเปล่า 11
เฉิงผิงตะโกน “พอแล้ว ฟังฉันก่อน”
ใบหน้าของเฉิงผิงถูกแม่เหอข่วนไปหลายรอย เขาเองก็ไม่พอใจอย่างมากเหมือนกัน เขาเป็นแค่คนขับรถ แล้วทำไมเรื่องบ้า ๆ พวกนี้ถึงต้องโยนมาให้เขาจัดการด้วย?
สีหน้าของเขามืดครึ้ม “ฟังฉันนะ พวกคุณมานั่งร้องไห้โวยวายแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร? คนมีเงินรักหน้าตาที่สุด ถ้าอยากให้คนแซ่ฉีรักษาพี่เหอให้ดี ๆ ไม่หย่ากับพี่เหอ แถมยังต้องกตัญญูกับพวกคุณด้วย พวกคุณก็ต้องใช้กระแสสังคมให้เป็นประโยชน์”
สองผู้เฒ่าตระกูลเหอเองก็มักเล่นคลิปสั้นในโทรศัพท์ พอได้ยินก็เข้าใจทันที