เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 328 ภาค –ข้าคือหวังเป่าชวน จบบริบูรณ์
ฮ่องเต้อี้จงแห่งราชวงศ์ถังทรงรู้สึกขุ่นข้องพระทัยอยู่ตลอด
คิดดูแล้ว ตั้งแต่ประสูติมาพระองค์ก็ทรงได้รับความโปรดปรานจากพระราชบิดา อยากได้สิ่งใดก็ได้สิ่งนั้น เคยต้องทรงอัดอั้นคับข้องถึงเพียงนี้เสียเมื่อไร?
ยิ่งทรงคิดก็ยิ่งไม่สบายพระทัย พระองค์ยังอยากลองดูสักครั้ง บางทีอ๋องหญิงแห่งซีเหลียงอาจไม่ใช่หัวขโมยผู้นั้นก็ได้
พระองค์เรียกคนสนิทอีกคนเข้ามา กระซิบสั่งอยู่สองสามประโยค คนผู้นั้นจึงคำนับแล้วตอบว่า “กระหม่อมรับพระบัญชา”
เมื่อออกจากท้องพระโรงของฮ่องเต้อี้จง ชายผู้นั้นก็ยกมุมปากหัวเราะอย่างดูแคลน เซียวเหลยช่างน่าขัน ถูกหัวขโมยหญิงเมื่อหลายวันก่อนทำเอาหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ หากคราวนี้ตนสามารถจับตัวอ๋องหญิงแห่งซีเหลียงได้ เซียวเหลยย่อมไม่ใช่คนโปรดต่อหน้าพระพักตร์อีกต่อไป ถึงคราวที่ตนจะได้มีอำนาจบ้างแล้ว