กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 ภาค –ชีวิตที่ถูกชักใยในยุคสมัย 7
เมื่อวานฉินฮุ่ยทำงานมาทั้งวัน จึงหลับสนิทจนกรนเสียงดังสนั่น แม่เฒ่าฉีตะโกนเรียกอยู่นาน เธอก็ยังไม่ตื่น กลับเป็นฉีจวิ้นไห่ที่เท้าปวดตุบ ๆ จนตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ พอได้ยินเสียงตะโกนจากด้านนอกก็รีบออกแรงเขย่าภรรยา
“แม่ของลูก รีบไปดูหน่อย เขาบอกว่ากั๋วเซิงกำลังไปทางแม่น้ำ ใครดึงก็ไม่อยู่ เธอรีบไปดูเร็ว”
ในใจของเขาเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา หัวใจเต้นแรงไม่หยุด พอฉินฮุ่ยได้ยินว่าลูกชายกำลังไปทางแม่น้ำ ใจก็กระตุกวูบ เธอผุดลุกขึ้นนั่งทันที ทั้งที่สมองยังไม่ตื่นดีด้วยซ้ำ รีบสวมรองเท้าแบบลวก ๆ แล้ววิ่งออกไป
“กั๋วเซิง! กั๋วเซิง! รีบกลับมา!”