กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 ภาค –ชีวิตที่ถูกชักใยในยุคสมัย 4
หวังขาเป๋ใช้เหล้าล้างแผลให้ฉีจวิ้นไห่ แล้วออกแรงบีบเลือดออกจากแผล
พอเห็นว่าบีบอย่างไรก็ไม่มีเลือดออกมาอีก เขาจึงบดแก้อักเสบกับยาแก้ปวดที่พกมาด้วย โรยลงบนแผล จากนั้นพันแผลให้อย่างง่าย ๆ แล้วกำชับว่า “พรุ่งนี้พวกเธอควรไปโรงพยาบาลประจำอำเภอให้หมอตรวจอีกทีนะ ไปฉีดยาสักเข็มจะดีกว่า”
คนบ้านฉีต่างรับคำกันอือออ ตัวอำเภออยู่ห่างจากหมู่บ้านหลายสิบลี้ จะเดินทางไปง่ายเสียที่ไหน แผลเล็กแค่นี้คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง? ส้อมเหล็กนั้นมีปลายค่อนข้างเรียวแหลม หากมองจากภายนอก บาดแผลก็ไม่ได้ใหญ่จริง ๆ
ฉีเล่อเล่อนั่งดูเหตุการณ์ตรงหน้าเสมือนชมการถ่ายทอดสดไปพลาง กินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยไปพลาง