เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 ภาค –ภรรยาซื่อจื่อผู้รับเคราะห์ 15
ฉีเล่อเล่อนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ หลับตาราวกับกำลังงีบหลับ
ในฐานะคนในครอบครัว นางย่อมไม่ใช้จิตสัมผัสแอบสอดส่องท่านพ่อท่านแม่ จึงไม่รู้ว่าสองสามีภรรยากำลังกลัดกลุ้มเรื่องใดกันอยู่
ดังนั้นสองวันต่อมา เมื่อฮูหยินเสิ่นเดินมาหานางด้วยดวงตาแดงก่ำ ฉีเล่อเล่อจึงงุนงงไปหมด “ท่านแม่ เป็นอะไรไปเจ้าคะ? ผู้ใดรังแกท่าน? หรือว่าเป็นท่านพ่อ? ท่านรอก่อน ข้าจะไปชวนเขาฝึกยุทธ์ แล้วอาศัยโอกาสนี้อัดเขาสักยกให้ท่านระบายโทสะเจ้าค่ะ”
ฉีเลี่ยเดินตามเข้ามาพอดี ได้ยินเข้าก็ตวาดเสียงดัง “เจ้าลูกอกตัญญู พูดถึงพ่อของเจ้าเช่นนี้ได้อย่างไร? ไม่เอาชื่อเสียงแล้วหรือ?”
ฉีเล่อเล่อประคองฮูหยินเสิ่นให้นั่งลง “ดูท่าข้าจะคิดมากไปเอง พวกท่านสองสามีภรรยาต่างหากที่สนิทกันที่สุด ข้ากับพี่ชายคงซื้อมา...ไม่สิ เก็บมาเลี้ยงแน่ ๆ”